داد میزدم هی نرو دورتر

دلم شده سره سوزن

میگم حالم بده میگی زنگ بزن ۱۱۵

رفیق تنهاییام هیچ کار نداری بام

میزدم در و دیوار اه چرا قهری بام

کاش با من و تو با چمدون بریم

بشیم از همه دور من محو بر و روت شم

شومینه کنار آتیش و با بوی عطر تو قاطی شد

بپوشی پیرن آبیتو

دلمو هر بار شکوندی حرفاتو پس نگرفتی

چقد اون روزا قشنگ بود چرا عکس نگرفتیم

تو که صد بارو باختی یه بارم درس نگرفتی

دلمو هر بار شکوندی حرفاتو پس نگرفتی

چقد اون روزا قشنگ بود چرا عکس نگرفتیم